W Sejmie o uniwersjadzie
W Sejmie przedstawiciele AZS podsumowali start polskiej reprezentacji na Uniwersjadzie w Kazaniu i złożyli wnioski dotyczące kolejnych startów. Na zaproszenie Sejmowej Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki w jej posiedzeniu w dniu 12 września uczestniczyli przedstawiciele AZS, Kol. Lech Leszczyński (wiceprezes ZG) i Bartłomiej Korpak (sekretarz generalny).
Przedmiotem obrad była m.in. informacja na temat startu polskiej reprezentacji na XXVII Letniej Uniwersjadzie w Kazaniu. Zarząd Główny AZS przekazał do wiadomości członków komisji oraz zaproszonych gości sprawozdanie z udziału polskiej ekipy w uniwersjadzie. Biorący udział w posiedzeniu Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sportu i Turystyki dr Tomasz Półgrabski, oprócz gratulacji w związku z udanym startem, przekazał stanowisko ministerstwa dotyczące dalszego wspierania sportu akademickiego.
Przedstawiciele ZG AZS przedłożyli szczegółowe wnioski dotyczące startu uniwersjadowego, a także perspektyw udziału w rywalizacji światowej w sporcie akademickim.
Przedstawiciele ZG AZS przedłożyli szczegółowe wnioski dotyczące startu uniwersjadowego, a także perspektyw udziału w rywalizacji światowej w sporcie akademickim.
Na zdjęciu Przewodniczący Komisji, Ireneusz Raś i Lech Leszczyński
Wnioski AZS:
1. Utrzymać i poszerzyć we współpracy z MSiT oraz polskimi związkami sportowymi priorytetowy charakter światowej rywalizacji w sporcie akademickim (Uniwersjady - letnia i zimowa oraz Akademickie Mistrzostwa Świata) jako istotnego elementu oceny poziomu prowadzonego szkolenia sportowego. Międzynarodowy charakter imprez, w większości dyscyplin wysoki poziom rywalizacji sportowej potwierdzony udziałem medalistów igrzysk olimpijskich, MŚ i ME, rosnący poziom organizacji zawodów to najistotniejsze argumenty. Ważne jest, że system szkolenia można budować o przewidywalne plany
- najbliższe zimowe uniwersjady odbędą się w Trientino (Włochy 2013), Grenada (Hiszpania 2015) i Ałma-Ata (Kazachstan 2017),
- najbliższe letnie uniwersjady odbędą się w Gwangju (Korea 2015) i Tajpei (Tajwan 2017)
- w roku 2014 i 2016 odbędą się Akademickie Mistrzostwa Świata w 24 dyscyplinach.
2. W większym stopniu powinno się wykorzystać start w światowej rywalizacji w sporcie akademickim do oceny poziomu szkolenia prowadzonego przez Polskie Związki Sportowe i ośrodki szkolenia. Przygotowania i udział w tej rywalizacji powinien być dodatkowym elementem w zakresie szkolenia kadry narodowej i zaplecza kadry narodowej, a także w przypadku gier zespołowych być przesłanką do stworzenia i finansowania szkolenia kadry narodowej B (siatkówka, koszykówka, piłka ręczna, piłka nożna kobiet, hokej na trawie, rugby-7, piłka wodna).
3. Efekty rywalizacji w sporcie akademickim powinny być jednym z kryteriów oceny skuteczności w szkoleniu w ramach programu Akademickich Centrów Szkolenia. Sam program po stagnacji organizacyjnej i finansowej w okresie 2010-2013 powinien zostać rozszerzony na wszystkie środowiska akademickie (wielouczelniane), które spełnią kryteria organizacyjne i sportowe. W najbliższym okresie 2014-2015 do programu należałoby, oprócz już istniejących przy wszystkich Akademiach Wychowania Fizycznego i Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, włączyć jako ośrodki budowane na zasadach współpracy uczelni i klubów sportowych takie miasta jak: Łódź, Toruń, Bydgoszcz, Szczecin, Zieloną Górę, Rzeszów, Częstochowę, Opole, Kielce, Lublin i Białystok. Powinno to być połączone ze zwiększeniem nakładów finansowych na ten program (przynajmniej do kwoty pierwotnej z roku 2009 - 16-18 mln złotych. Planowany efekt to:
- Wzrost liczby uprawiających sport wyczynowy ( szkolonych, uczestniczących w rywalizacji), ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży szkolnej i akademickiej.
- Wzrost poziomu szkolenia sportowego mierzonego efektem wyniku sportowego w rywalizacji światowej (IO, MŚ, ME. Uniwersjady)
4. W ramach podpisanego w 2011 roku porozumienia na rzecz rozwoju sportu akademickiego (pomiędzy MNiSW oraz MSiT) poszerzyć ustalony zakres o zapisy dotyczące:
- W zasadach finansowania uczelni wyższych należy uwzględnić udostępnianie przez nie uczelnianych obiektów i infrastruktury sportowej dla potrzeb szkolenia sportowego
- Stworzenia podstaw organizacyjnych i finansowych do zatrudnienia 300 trenerów i specjalistów dla potrzeb szkolenia w priorytetowych dla sportu polskiego dyscyplinach (300 osób x 5000 zł brutto x 12 m-cy = 18.000 .000 zł.
* Stworzenie podstaw organizacyjnych i finansowych do przyznania stypendiów sportowych dla 1000 wybitnych sportowców - studentów (1000 osób x 2000 zł x 10 miesięcy = 20.000.0000 zł.)
Źródło: własne
Wnioski AZS:
1. Utrzymać i poszerzyć we współpracy z MSiT oraz polskimi związkami sportowymi priorytetowy charakter światowej rywalizacji w sporcie akademickim (Uniwersjady - letnia i zimowa oraz Akademickie Mistrzostwa Świata) jako istotnego elementu oceny poziomu prowadzonego szkolenia sportowego. Międzynarodowy charakter imprez, w większości dyscyplin wysoki poziom rywalizacji sportowej potwierdzony udziałem medalistów igrzysk olimpijskich, MŚ i ME, rosnący poziom organizacji zawodów to najistotniejsze argumenty. Ważne jest, że system szkolenia można budować o przewidywalne plany
- najbliższe zimowe uniwersjady odbędą się w Trientino (Włochy 2013), Grenada (Hiszpania 2015) i Ałma-Ata (Kazachstan 2017),
- najbliższe letnie uniwersjady odbędą się w Gwangju (Korea 2015) i Tajpei (Tajwan 2017)
- w roku 2014 i 2016 odbędą się Akademickie Mistrzostwa Świata w 24 dyscyplinach.
2. W większym stopniu powinno się wykorzystać start w światowej rywalizacji w sporcie akademickim do oceny poziomu szkolenia prowadzonego przez Polskie Związki Sportowe i ośrodki szkolenia. Przygotowania i udział w tej rywalizacji powinien być dodatkowym elementem w zakresie szkolenia kadry narodowej i zaplecza kadry narodowej, a także w przypadku gier zespołowych być przesłanką do stworzenia i finansowania szkolenia kadry narodowej B (siatkówka, koszykówka, piłka ręczna, piłka nożna kobiet, hokej na trawie, rugby-7, piłka wodna).
3. Efekty rywalizacji w sporcie akademickim powinny być jednym z kryteriów oceny skuteczności w szkoleniu w ramach programu Akademickich Centrów Szkolenia. Sam program po stagnacji organizacyjnej i finansowej w okresie 2010-2013 powinien zostać rozszerzony na wszystkie środowiska akademickie (wielouczelniane), które spełnią kryteria organizacyjne i sportowe. W najbliższym okresie 2014-2015 do programu należałoby, oprócz już istniejących przy wszystkich Akademiach Wychowania Fizycznego i Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, włączyć jako ośrodki budowane na zasadach współpracy uczelni i klubów sportowych takie miasta jak: Łódź, Toruń, Bydgoszcz, Szczecin, Zieloną Górę, Rzeszów, Częstochowę, Opole, Kielce, Lublin i Białystok. Powinno to być połączone ze zwiększeniem nakładów finansowych na ten program (przynajmniej do kwoty pierwotnej z roku 2009 - 16-18 mln złotych. Planowany efekt to:
- Wzrost liczby uprawiających sport wyczynowy ( szkolonych, uczestniczących w rywalizacji), ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży szkolnej i akademickiej.
- Wzrost poziomu szkolenia sportowego mierzonego efektem wyniku sportowego w rywalizacji światowej (IO, MŚ, ME. Uniwersjady)
4. W ramach podpisanego w 2011 roku porozumienia na rzecz rozwoju sportu akademickiego (pomiędzy MNiSW oraz MSiT) poszerzyć ustalony zakres o zapisy dotyczące:
- W zasadach finansowania uczelni wyższych należy uwzględnić udostępnianie przez nie uczelnianych obiektów i infrastruktury sportowej dla potrzeb szkolenia sportowego
- Stworzenia podstaw organizacyjnych i finansowych do zatrudnienia 300 trenerów i specjalistów dla potrzeb szkolenia w priorytetowych dla sportu polskiego dyscyplinach (300 osób x 5000 zł brutto x 12 m-cy = 18.000 .000 zł.
* Stworzenie podstaw organizacyjnych i finansowych do przyznania stypendiów sportowych dla 1000 wybitnych sportowców - studentów (1000 osób x 2000 zł x 10 miesięcy = 20.000.0000 zł.)
Źródło: własne